‘Het was een lange maar onvergetelijke dag’, zo blikt Seghers terug. ‘Het was om vier uur al opstaan geblazen voor een ontbijtje. Een uur later stond ik al op de startplaats, waar het toen al behoorlijk druk was. Daarna volgden de klassieke formaliteiten. Zo werden we nog gewogen en mochten we de fietsbanden oppompen. Een half uur na de profs was het onze beurt om in de Stille Oceaan aan het grote avontuur te beginnen.’

‘De hele tijd door probeerde ik maximaal in de voeten te zwemmen, waardoor ik echt niet het gevoel had dat ik diep moest gaan. Mijn pols leek af en toe te zeuren, maar dat belette me niet om na 1 uur en 3 minuten uit het water te komen.’

‘Het fietsen verliep prima. Ik had voldoende drank en gelletjes aan boord. Nu was het zaak om mijn eigen race op hartslag te rijden en onderweg naar niemand om te kijken. Op de terugweg was er wel enige tegenwind, maar ik slaagde er toch in om op karakter de fietsproef met meer dan 37 kilometer per uur af te werken. Dan bleef er nog de marathon. Het belangrijkste was dat ik deze keer niet met rugpijn te kampen kreeg.’

‘Ik liep samen met een Brit, maar eigenlijk ging het aanvankelijk iets te snel. Vooral omdat het zwaartepunt van de loopproef zich pas op het einde situeerde. Een echte inzinking heb ik echter niet gekend, al was de laatste klim best lastig. Ik beëindigde de marathon doodop in een tijd van 3u.14’. Ik probeerde in het zicht van de eindstreep nog te springen, maar dat lukte me niet. Maar wat een ontlading. Uiteindelijk eindigde ik als 25ste in mijn leeftijdscategorie, 125ste overall. Een debuut dat kan tellen, vind ik.’

Veerle D‘haese, die er voor de vierde keer bij was en op een podiumplaats had gehoopt in haar categorie, eindigde in een tijd van 10.08.45 als 63ste vrouw en negende in haar leeftijdsgroep.