Dagboek Hawaii 2015 ( laatste week voor vertrek )

Vanaf vandaag tot na de wedstrijd ga ik wat actiever posten over mijn aanloop naar de Ironman, en natuurlijk de wedstrijd zelf. Met een soort van dagboek probeer ik een beeld te scheppen van mijn verhaal van deze editie van de Ironman Hawaii 2015. 

De voornaamste voorbereiding is nu bijna achter de rug. Nog wat trainen morgen ( zaterdag) en dan tussendoor de valiezen pakken om zondag tegen 10u30 de verre verplaatsing te maken. We vliegen vanuit Brussel naar Amsterdam, Amsterdam naar L.A, L.A naar Kona. Als alles goed gaat zijn we daar zondagavond tegen 22u in het hotel. Der gaat 12 u af, dus reken toch maar een verplaatsing van 24u. 

M.a.w zal blij zijn als we goed ter plaatse zijn. 

De afgelopen weken stevig strontweer, dus vrij veel indoor trainingen gedaan. Maar los daarvan ben ik heel blij waar ik conditioneel sta. Ik kan niet zeggen dat ik veel moeten veranderen heb aan het vooropgestelde schema. Moment van de waarheid komt dus dichter bij. 10 oktober 2015. We maken er iets moois van. 

Keep you posted

Maarten 

 

Dagboek deel 2 : de afreis , Venice Beach

Aloha ! Ter plaatse, eindelijk ! Nu dinsdag namiddag hier. Vermits het in Belgie 12 u later is, is het daar nu een kot in de nacht.

Het verhaal van mijn verplaatsing had ik hier liever wat korter beschreven. Maar t is lichtjes anders uitgedraaid. Zondag ochtend tegen 6u bij mijn ouders thuis aangekomen, want ons moesje gaf ons een lift naar de luchthaven.

Tegen 10u30 de vlucht naar Amsterdam. Klein uurke vliegen en dan vlotte verbinding naar L.A. Een uur of 10 in de vlieger. Redelijk vermoeiend en dan is ne mens al aan het aftellen naar de laatste vlucht. We kwamen toe in de luchthaven van L.A met 3 u tijd voor de volgende vlucht. Normaal meer dan tijd genoeg dus.  Eerst effe vlug door de paspoort controle, maar om het met de woorden van een meesterschilder uit Sint Niklaas te zeggen : F**ck a duck ! Nie normaal, wachtrij van zeker 1u30. Kwam er nog eens bij dat we bagage verplicht moesten uitchecken en opnieuw inchecken. Tel daar nog eens een mega grote luchthaven en een onhandige fietskoffer bij en gehebt een gemiste vlucht. Volgende vlucht pas 24 u later, even onnodig stressen.

We geraken dan tegen 21u30 plaatselijke tijd toch op een hotel op zo een 1.5 km van de luchthaven. Volgende dag hadden we dus even tijd om korte siteseeing te doen. Op aanraden van het hotel korte pitstop at Venice Beach California. Direct op Amerikaans Baywatch strand. Her en der wat foto shoots, padel courts langs het strand en vooral een soort mekka van de bodybuilding. Mannen en zeker ook vrouwen, waar ik gemakkelijk 2 keer in kan. Zalig ! Blijkbaar ook een outdour fitness waar Schwarzenegger kwam, Dzie Terminator. Dus alles samen was dat uiteindelijk een top tussenstop. Zeer entertaining en funny ! 

Maandag dan in de namiddag vlucht naar Kona. Ditmaal wel vlekkeloos en ook bagage volledig ter plaatse. s Morgens wel nog belachelijk vroeg op, dus vandaag heb ik het nog kalm aan gedaan. De fiets ter controle naar de winkel en normaal vanaf morgen terug wat beginnen trainen

Nog een dikke 10 dagen

I LL BE BACK !

Maarten 

Er was eens .... ( een sportief sprookje ) dagboek part 3

Er was eens een triatleet uit ( represent ) Sint - Nikloas. Hij vloog de naar de andere kant van de wereld met vrouwtje en dochterlief. Sommigen noemden hem Loe, anderen zijn geboortenaam Maarten en enkelingen noemden hem de Beast van de Jasmijn. Omdat we hier over een sprookje spreken, beschrijven we hem even als het laaste.

De Beast was perfect voorbereid. Kende wat pech in de verplaatsing, maar kwam dan in een wondere wereld terecht. Hawaii, The big Island Kona. 1 en al tegenstrijdigheid. Een prachtig Amerikaans eiland met enerzijds grote auto s , serieus zwaarlijvige Amerikanen, topstranden, hanging loose, surfs up> Anderzijds een wereld van triatleten, die soms ( overdreven ) serieus bezig zijn met de voorbereiding van het triatlon event van het jaar. 

Maandagavond kwam de beast met zijn familie toe in zijn verblijf. Een huis, voorlopig enkel door hen behuisd op zo een 25 km van de zwemstart. De huisbaas Eric is een soort van hobbitfiguur recht uit de Lord of the rings gelopen. Hij is een Amerikaanse Boeddist en maakte bewust geen misbruik van de wedstrijd om zijn prijzen te verhogen. Bovendien hield de beast er wel van om niet heel de tijd middenin het atletengebeuren te zitten.

Alzo dinsdagochtend vroeg wakker en proberen de fiets in elkaar te zetten. Vermits de beast 2 linkerhanden had ( en heeft ) stak hij de fiets, de BMC Timemachine, binnen ter controle in Bikeworks. De fietswinkel in Kona. Eigenlijk ook wel de enige die de beast wist zijn. Kort loopke en zwemmeke volstonden dinsdag wel om er wat in te rollen...

De woensdag begon het serieuzere werk. Ochtend zwem met de broers Veldeman en vriend Wim Van de Wiele in het zwembad dichtbij de zwemstart. Nadien komt mogelijk toekomstig winnaar, Marino Vanhoenacker, onze baan innemen. Toont toch dat het hier best wel speciaal sfeerke is...

Onmiddellijk erna 20 km loopke. Eerst 75 cl sportdrank leek de beast wel voldoende. Hij was meer dan tevreden over conditie en gevoel in de benen, maar zonder drank onder de loden zon lopen de benen toch letterlijk leeg. Goeie les voor volgende trainingen en uiteraard de wedstrijd. Drinken is essentieel !!!

s Middags een leuke uitstap met het gezin en zo raakten de daagjes snel gevuld. Woensdag om 8u s ochtends afgesproken met Wim en de broers Veldeman om een 120 tal km te fietsen. t Ging vlot , zonder te diep te gaan. Vermits de beast al tot Wim had gefietst, besloot hij na een 60 km om te draaien en dan solo richting thuisbasis te fietsen. Wel wat wind en opkomende hitte, maar das hier allemaal niet ongewoon. Dan plots aan km 90 op stukje lichtjes bergop... kraak ! Hij staat stil en merkt dat zijn achterderailleur is losgekomen. Maar ongeloofelijk maar waar : dit gebeurde letterlijk en figuurlijk voor de deur van Bikeworks. De enige fietsshop die hij hier weet zijn.

Dus even polshoogte nemen daar binnen. Stukje kan en moet besteld worden en is morgen of overmorgen binnen. Voorlopig kan de beast een fiets huren en daarmee peddelt hij richting thuisbasis. Op die manier kreeg het varkentje een lange snuit en is het verhaaltje bij deze uit..

Effe stoppen met de sprookjesvorm, want zo in die derde persoon typt het toch wat moeilijker. Al bij al een ferm geluk bij een ongeluk. Waarschijnlijk stond het allemaal wat scheef door de transport. Maar als dit gebeurt tijdens wedstrijd is het zeker game over. Dus qua timing goed. Komt er nog eens bij dat ik dat just voor de fietswinkel wist te doen. De kans dat ge dat kunt doen is kleiner dan de kans dat ik hier nen ijsbeer ga zien lopen. Behoorlijk klein dus.  Als besluit, sprookjes hebben altijd een goed eind. Ben ervan overtuigd dat het volgende zaterdag net zo goed zal verlopen

 

Cheers,

Maarten 

 

Bike probleemke, no stress

Er was zo een paar jaar geleden een hitje 'no stress'. Prima nummerke om spinning op te doen. Heb er vandemorgend toepasselijk nog op moeten denken. Hierover later meer

Waar ik vorig verslag mee eindigde, was mijn technische panne ter hoogte van Bikeworks. Aldaar een fiets kunnen huren, een specialised ( te zien in de dia hierboven ) waarmee ik toch nog thuis ben geraakt. Ik ben ondertussen nog steeds in blijde verwachting van het stukje dat nog steeds onderweg is naar de BMC store, wat verder van Kialu. 

Vrijdag stond dan een zwemmeke met enkele snelheidsprikkels op het programma. Samen met de Wim afgewerkt. De foto aan het zwembad is trouwens van net erna. Gekoppeld aan de zwemtraining 13 km gelopen, nu wel met voldoende drank. Mij gaan ze hier niet meer liggen hebben... Cool

s Middags met Neide en Eduarda er even op uitgetrokken ( zoals alle dagen ) En dan zoals alle dagen redelijk vroeg gaan slapen. De mensen zijn hier precies wreed vroeg wakker, maar s avonds valt het hier precies ook redelijk snel stil. Ik volg hen hierin ! 

Zaterdag 3 u fietsen op het programma. Opnieuw samen met de Wim. Vlot ritje zonder veel wind, enkele korte blokken aan wedstrijd tempo. Vanvoor met een 50 lukt het wel niet om tegenwind bij te houden, maar das een detail. s Middags dan met het gezin het Hilton resort bezocht. Poepchique hotel dat je kan bezoeken met kleine trams, zwembaden, dolfijnen, veel winkels en heel veel Chinezen. 

Zondag opnieuw combo zwemmen en lopen, steeds iets korter en niet meer te intensief. Wat mij ( en Wim ) betreft is het zware trainingswerk al verricht. Nu is het bezig blijven tot de wedstrijd en relaxen. Laatste 3 dagen is er dan een carboloading ( Hierover meer in volgende verslag )

En dat brengt mij dan naar maandag ( vandaag ). Die spinningfiets heeft dan 2 u onder mijn gat gezeten, want jammerlijk is het reservestukje nog niet binnen. Cool detail voor insiders, naam van de fitness was The Club. Daar moest ik eigenlijk toch eens binnen, nu had ik ook een reden. 

Ondertussen toch een backup voorzien voor moest ik morgen slecht nieuws krijgen ivm wisselstukje. Mijn pa is via John van Athletefitting om 2 reservestukjes gegaan en die zijn met spoed naar hier verstuurd. Ik verwacht die eigenlijk morgen of woensdag. Dus om terug te komem op mijn begin : ( voorlopig ) No Stress ! Cool

Btw: Mijn startnummer is gekend : 2027, over hoe te volgen op zaterdag schrijf ik meer in volgend verslag

Tot later

Maarten 

Laatste verslag voor D day

Donderdag ochtend hier. Getting close. Ik pik in waar ik gestopt ben. Dinsdag dus...

Kort loopke en zwemmeke op het programma s ochtends. Vermits de man van Bikeworks me had gezegd dat het stukje voor mij fiets dinsdag normaal zou toekomen in de BMC winkel verderop, spring ik nadien binnen in Bikeworks. Nope, nog niet. 

Dan maar alvast naar de registratie voor de wedstrijd. We krijgen een grote knalgele rugzak met een hoop samples en dienen ook een hoop papieren te tekenen, vooral verzekeringszaken om de organisatie in te tekken ( denk ik )

In afwachting stond dan s middags de Ironkids op het programma. Eduarda al heel de dag ( en week ) dolenthousiast om dat ze ook wedstrijdje mocht doen. Op voorhand vroeg ze of ze de andere kindjes mocht oversteken. Natuurlijk. Keuze tussen 1/4 mijl lopen of 1 mijl ( 1.6 km ). Terwijl alle kindjes van haar leeftijd voor die kwart gingen, wou zij liever full distance. Ik plaats ons wel wat achteraan, want er waren toch kinderen van rond de 8 jaar bij. Startschot wordt gegeven. Ik zet mijn polar aan, want mag meelopen.. Ze vertrekt tegen 12km/u. Ik verschoot toch even toen ik dat zag staan. Temperatuur loopt ondertussen op tot ongeveer 32 graden. Na meter of 500 zegt ze dan: Ik ben bijna moe papa. Ze stapt enkele meters en begint terug te lopen. Fantastisch. Dat doet ze nog 2 keer en dan sprint ze naar de eindstreep, zonder haar mama te zien staan. We waren heel trots op haar.

Net erna stond de landenparade op het programma. Maar doordat ik via de wifi in de plaatselijke cafeetjes mijn mail kon openen, had ik net ontvangen dat het stukje binnen was in Waimea. Dus in allerijl daarnaartoe. Ik kom er aan op een grote baan, rij vlot voorbij de winkel. Als ik het ga vragen in een tankstation, zeggen ze me dat je het moet weten zijn. t Ligt verdoken achter een restaurant. Zodus vond ik het tegen 17u45. Die mens ging zijn winkel net sluiten, dus ik heb alweer geluk. Anders weer een dag vertraging.

Dus woensdag eerste werk: binnenspringen bij Bikeworks. Ik zwem ondertussen en krijg erna eindelijk het goede nieuws. Zo goed als nief. Testritje later bevestigt en geeft mij een vertrouwenboost. Nu is het enkel nog aftellen naar zaterdag.

Dus wat staat er nog op het programma: Zo goed als niets meer van sport, proberen te ontspannen en mijn gerief klaar zetten. Veel koolhydraden eten ( carboloading ). Vanavond is het hier banket met een show, georganiseerd door Ironman. Vrijdag de fiets afgeven en dan D day. Ik voel mij er klaar voor. Heb alles gedaan wat ik moet doen in de voorbereiding, ben fysiek top en heb er best zin in. 

Voor wie mij wil volgen : iets nieuws en vind ikzelf redelijk cool, van op de expo. Ik huur een apparaatje waarmee ik een gps signaal doorstuur. Via deze link zie je dan waar ik fiets en later loop: http://batrk.co/Events/IMKona/?ids=A0086

Uiteraard kan het ook nog steeds via de officiele weg : 

via de officiele site: ironmanlive.com, live tracking, search on atlete
persoonlijk nummer is 2027. Eventueel beiden combineren, lijkt me best 
 
Bij deze neem ik afscheid tot zaterdagavond. Wellicht dan enkel een heel kort verslag en zondag een uitgebreider
 
Bedankt alvast voor de bemoedigende woorden iedereen. Ik ga zaterdag proberen knallen als nooit tevooren. Fingers crossed