5. okt, 2018

Aloha

Een hele tijdlang niet echt de tijd gehad om hier op deze site uitgebreid te schrijven. Focus ging naar de optimale voorbereiding van de deelname aan Kona 2018. Na Eupen volgden enkele drukke trainingsweken met in September een goeie wedstrijdprikkel in de 1/2 triatlon van Knokke. 

September was bij momenten tijd zoeken, dus ik was blij om afgelopen zondag de verplaatsing te kunnen maken naar The Big Island. Mijn vluchten over Frankfurt , San Francisco en ten slotte Kona verliepen zonder vertraging. Dus lokale tijd zondag 20u was ik hier ter plaatse. Op dat moment was het in België al maandagochtend. Op de kop 12u tijdsverschil. Den andere kant van de wereld. 

De jetlag kruipt dan enkele dagen in de kleren, maar al bij al ondervond ik er niet zo veel hinder van. Op training gaat hier alles vlot. 's Morgens belachelijk vroeg wakker ( rond een uur of 5) en s avond rond een uur of 8 a 9 vallen de ogen toe. t Heeft niet veel zin om de omschakeling naar de lokale tijd volledig te maken, want op wedstrijddag moeten we toch om 4u opstaan. 

Maandag eerst met de 4 broers Veldeman een oceanswim gedaan. Gert ( de oudste broer) volgt hier mee ons schema , dus binnen een paar jaar staan die mannen hier wellicht gewoon met 4 aan de start. Daarna in de namiddag een rustige loop van 10 km en voor de rest wat boodschappen, powernapke en acclimatiseren. 't Is hier standaard een graad of 30 overdag, en een stevige luchtvochtigheid. 

Dinsdag de trainingsdag gestart met 1u in Aquatic Center , een zwembad dat je tijdens de Ironman gratis kan gebruiken. t Valt op dat er al heel veel atleten ter plaatse zijn, alle banen liggen vol. Een coach staat hier ook zijn (pro?) atleten af te beulen door met een rekker vooruit te laten zwemmen tot het punt dat ze niet meer verder kunnen. Nog niet echt gezien hiervoor. We leggen ons bij teamgenoot Bruno Clerbaut, en hebben zo met onze 5ven toch een baan voor ons ( roommate Joerie, de Veldies, en ik). Na koffieke, nog wat gaan rusten en in namiddag materiaalcheck 60 km fietsen. 's Avond vielen de ogen alweer rond 8u dicht. 

Dag 3, open hemel. Om 9u afgesproken om met de auto richting Energylab te rijden voor een stevige 20 km loop. Energylab is een soort wetenschappelijk centrum, maar vooral een lange verkeersluwe baan die wat op en af loopt. Ligt ook als breekpunt voor de absolute finale in de wedstrijd. Hier sneuvelen of ontstaan vele Ironman dromen. Hoe dan ook de benen waren goed, de moral dus ook. 

's Middags met coach Wim, Annick, Kris , Sofie en Joerie op uitstap. Eerst een koffieplantage bezocht en daarna de painted church. Ontspannen, wreed goeie koffie ook. Best wel interessant hoe ze dat maken en heel de uitleg errond. Rijdend doorheen het landschap valt op hoe mooi de natuur hier toch kan zijn. Heel groen, totaal anders dan wat je tijdens de wedstrijd ziet. 

Vandaag, donderdag dan 150 km bike ride in goeie compagnie. Grotendeels het parcours dus, met uitzondering van het laatste ( klimmende ) gedeelte naar Hawi. Met de 4 broers Veldeman, Joerie, Koen Van Rie , Bart Mathys , Stefanie Adam en ikzelf. Mooi tempo, tijd vloog vooruit. Bevoorrading onderweg zodat we niet uitdroogden. Bedankt Wim, Sofie en Kris en 3 mannen van het 3MD support team ( ben even hun naam kwijt). 

Bon, ik ben weer mee. Vanaf nu tot en met de wedstrijd hou ik jullie up to date. Alles op schema. Bijna klaar om te knallen . 

Kupa a

Maarten